Współczesne rolnictwo stoi przed bezprecedensowymi wyzwaniami związanymi z koniecznością wyżywienia stale rosnącej populacji globalnej, która według prognoz Organizacji Narodów Zjednoczonych osiągnie prawie dziesięć miliardów ludzi do roku 2050. W obliczu zmian klimatycznych, degradacji gleb, niedoborów wody oraz rosnących oczekiwań konsumentów dotyczących jakości i bezpieczeństwa żywności, tradycyjne metody produkcji rolnej okazują się niewystarczające. Odpowiedzią na te wyzwania staje się cyfryzacja rolnictwa, która za pomocą nowoczesnych technologii przekształca sposób uprawy roślin i hodowli zwierząt, przyczyniając się jednocześnie do zwiększenia bezpieczeństwa żywności na świecie. Transformacja cyfrowa sektora rolnego nie jest jedynie modnym trendem technologicznym, ale koniecznością wynikającą z potrzeby efektywniejszego wykorzystania ograniczonych zasobów naturalnych oraz minimalizacji strat w łańcuchu dostaw żywności.
Czym jest cyfryzacja w kontekście współczesnego rolnictwa?
Cyfryzacja rolnictwa, określana również mianem rolnictwa precyzyjnego lub inteligentnego rolnictwa, polega na zastosowaniu zaawansowanych technologii informacyjnych i komunikacyjnych w procesach produkcji żywności. Obejmuje to szeroki zakres narzędzi i rozwiązań, od systemów pozycjonowania satelitarnego GPS przez czujniki monitorujące parametry gleby i upraw, aż po algorytmy sztucznej inteligencji analizujące ogromne ilości danych agronomicznych. W praktyce oznacza to przejście od rolnictwa opartego na doświadczeniu i intuicji do rolnictwa opartego na precyzyjnych danych i analizie predykcyjnej.
Fundamentem cyfryzacji rolnictwa jest gromadzenie danych ze źródeł takich jak drony, satelity, czujniki zainstalowane w glebie i na maszynach rolniczych oraz stacje meteorologiczne. Te informacje są następnie przetwarzane za pomocą zaawansowanych algorytmów, które pomagają rolnikom podejmować optymalne decyzje dotyczące nawadniania, nawożenia, ochrony roślin czy terminu zbiorów. Transformacja ta zmienia rolnika z osoby wykonującej rutynowe czynności w menedżera zarządzającego złożonym systemem produkcji żywności przy wsparciu technologii cyfrowych.
Definicja i wymiary bezpieczeństwa żywności w XXI wieku
Bezpieczeństwo żywności to wielowymiarowa koncepcja, która według Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa opiera się na czterech filarach: dostępności żywności, dostępie do żywności, wykorzystaniu żywności oraz stabilności tych trzech wymiarów w czasie. Dostępność odnosi się do fizycznej obecności żywności w wystarczających ilościach, uzyskiwanej poprzez produkcję krajową lub import. Dostęp dotyczy możliwości ekonomicznych i fizycznych nabycia odpowiedniej żywności przez gospodarstwa domowe i jednostki. Wykorzystanie odnosi się do sposobu, w jaki organizm wykorzystuje różne składniki odżywcze zawarte w pożywieniu, co jest związane z odpowiednim żywieniem, czystą wodą, sanitarią i opieką zdrowotną.
We współczesnym rozumieniu bezpieczeństwa żywności coraz większą rolę odgrywa również aspekt jakościowy, obejmujący bezpieczeństwo sanitarne produktów spożywczych, ich wartość odżywczą oraz zrównoważony sposób produkcji. Konsumenci oczekują nie tylko dostępu do wystarczającej ilości kalorii, ale także żywności bezpiecznej, zdrowej i wyprodukowanej w sposób odpowiedzialny środowiskowo. W tym kontekście cyfryzacja rolnictwa staje się kluczowym narzędziem umożliwiającym spełnienie tych rosnących wymagań przy jednoczesnym zachowaniu efektywności ekonomicznej produkcji.
Precyzyjne zarządzanie zasobami jako fundament wydajności produkcji
Jednym z najważniejszych sposobów, w jaki cyfryzacja wspiera bezpieczeństwo żywności, jest umożliwienie precyzyjnego zarządzania zasobami rolniczymi. Rolnictwo precyzyjne pozwala na dostosowanie działań agronomicznych do specyficznych potrzeb poszczególnych fragmentów pola uprawnego, zamiast traktowania całego areału w sposób jednolity. Dzięki wykorzystaniu technologii GPS, czujników oraz systemów informacji geograficznej, rolnicy mogą tworzyć szczegółowe mapy zmienności gleby, zawartości składników pokarmowych, wilgotności czy występowania chorób i szkodników.
Takie podejście prowadzi do znaczącego zwiększenia efektywności wykorzystania nawozów, środków ochrony roślin oraz wody. Badania przeprowadzone w różnych regionach świata wskazują, że zastosowanie technologii precyzyjnego nawożenia może zmniejszyć zużycie nawozów azotowych o dwadzieścia do trzydzieści procent przy jednoczesnym utrzymaniu lub nawet zwiększeniu plonów. Podobne oszczędności można osiągnąć w zakresie zużycia wody dzięki systemom precyzyjnego nawadniania sterowanym czujnikami wilgotności gleby. W kontekście globalnym, gdzie rolnictwo zużywa około siedemdziesięciu procent dostępnych zasobów słodkiej wody, takie usprawnienia mają fundamentalne znaczenie dla długoterminowego bezpieczeństwa żywności.
Zwiększenie plonów poprzez optymalizację procesów uprawowych
Cyfryzacja rolnictwa przyczynia się bezpośrednio do zwiększenia plonów, co jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniej podaży żywności na rosnącą populację świata. Systemy wspierania decyzji agronomicznych, oparte na analizie danych meteorologicznych, informacji o glebie oraz historii upraw, pomagają rolnikom określić optymalny termin siewu, dobór odmian roślin, gęstość zasiewu oraz harmonogram zabiegów uprawowych. Algorytmy uczenia maszynowego są w stanie analizować tysiące zmiennych i identyfikować wzorce, które mogą umknąć ludzkiej uwadze, co prowadzi do podejmowania lepszych decyzji produkcyjnych.
Monitorowanie stanu upraw za pomocą dronów wyposażonych w kamery multispektralne umożliwia wczesne wykrywanie problemów takich jak niedobory składników pokarmowych, stres wodny czy ataki szkodników i chorób. Dzięki temu możliwa jest szybka interwencja, zanim problem rozprzestrzeni się na większym obszarze i spowoduje znaczące straty plonów. Badania pokazują, że gospodarstwa stosujące zaawansowane technologie cyfrowe mogą osiągać plony wyższe o dziesięć do piętnaście procent w porównaniu z gospodarstwami prowadzonymi metodami tradycyjnymi, przy jednoczesnym zmniejszeniu nakładów środków produkcji.
Redukcja strat żywności w całym łańcuchu dostaw
Według szacunków Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa, około jednej trzeciej produkowanej na świecie żywności jest marnowana lub tracona na różnych etapach łańcucha dostaw. W krajach rozwijających się największe straty występują na etapie produkcji, zbiorów, przechowywania i transportu, głównie z powodu braku odpowiedniej infrastruktury i nieefektywnych procesów. Cyfryzacja oferuje rozwiązania, które mogą znacząco zmniejszyć te straty i tym samym zwiększyć ilość żywności dostępnej dla konsumentów bez konieczności zwiększania powierzchni uprawnej czy nakładów na produkcję.
Technologie Internetu Rzeczy umożliwiają ciągłe monitorowanie warunków przechowywania produktów rolnych, takich jak temperatura, wilgotność czy stężenie gazów w silosach zbożowych i chłodniach. Czujniki połączone z systemami alarmowymi mogą natychmiast powiadamiać o odchyleniach od optymalnych parametrów, co pozwala na szybką interwencję i zapobiega psuciu się produktów. Platformy cyfrowe łączące producentów z przetwórcami i dystrybutorami usprawniają logistykę i skracają czas od zbioru do konsumenta, co jest szczególnie istotne w przypadku produktów łatwo psujących się, takich jak świeże owoce i warzywa.
Systemy wczesnego ostrzegania przed zagrożeniami fitosanitarnymi
Choroby roślin i ataki szkodników stanowią jedno z największych zagrożeń dla bezpieczeństwa żywności, powodując straty szacowane na setki miliardów dolarów rocznie na całym świecie. Cyfryzacja umożliwia tworzenie zaawansowanych systemów wczesnego ostrzegania, które potrafią przewidywać wybuchy epidemii chorób czy nawałnice szkodników na podstawie analizy danych meteorologicznych, satelitarnych obrazów upraw oraz informacji o występowaniu patogenów w regionie. Takie systemy wykorzystują algorytmy sztucznej inteligencji do modelowania rozprzestrzeniania się zagrożeń i generowania prognoz, które pomagają rolnikom i służbom ochrony roślin podejmować proaktywne działania zapobiegawcze.
Przykładem może być system monitorowania szarańczy pustynnej rozwijany przez Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa, który wykorzystuje dane satelitarne do śledzenia warunków sprzyjających rozmnażaniu się tych owadów i przewidywania tras ich migracji. Dzięki temu władze krajów zagrożonych mogą wcześniej przygotować się do interwencji i zapobiec dewastacji upraw. Podobne systemy są rozwijane dla głównych chorób roślin uprawnych, takich jak rdza zbóż czy zaraza ziemniaka, co pozwala na precyzyjne i czasowo ograniczone stosowanie środków ochrony roślin tylko tam i wtedy, gdzie jest to naprawdę konieczne.
Zarządzanie ryzykiem klimatycznym w erze zmian środowiskowych
Zmiany klimatyczne stanowią jedno z największych wyzwań dla globalnego bezpieczeństwa żywności, powodując zwiększoną częstotliwość i intensywność ekstremalnych zjawisk pogodowych takich jak susze, powodzie, fale upałów czy gradobicia. Cyfryzacja rolnictwa dostarcza narzędzi, które pomagają rolnikom lepiej zarządzać ryzykiem klimatycznym i dostosowywać praktyki uprawowe do zmieniających się warunków. Zaawansowane modele klimatyczne i systemy prognozowania pogody dostarczają coraz dokładniejszych przewidywań, które pozwalają na planowanie działań agronomicznych z wyprzedzeniem.
Platformy cyfrowe oferują również dostęp do indeksowych ubezpieczeń opartych na danych satelitarnych i meteorologicznych, które automatycznie wypłacają odszkodowania rolnikom, gdy określone parametry pogodowe przekroczą ustalone progi, bez konieczności czasochłonnych inspekcji w terenie. Takie rozwiązania są szczególnie istotne w krajach rozwijających się, gdzie tradycyjne ubezpieczenia upraw są niedostępne lub zbyt drogie dla drobnych producentów. Dostęp do takich mechanizmów finansowych zwiększa odporność gospodarstw rolnych na szoki klimatyczne i umożliwia szybszą odbudowę produkcji po wystąpieniu katastrof, co przekłada się na większą stabilność podaży żywności.
Optymalizacja hodowli zwierząt przez technologie monitorowania
Bezpieczeństwo żywności nie dotyczy tylko produkcji roślinnej, ale również hodowli zwierząt, która dostarcza białka zwierzęcego stanowiącego istotną część diety miliardów ludzi na świecie. Cyfryzacja w sektorze hodowli obejmuje systemy monitorowania zdrowia i dobrostanu zwierząt, automatyzację karmienia oraz zarządzanie parametrami środowiskowymi w obiektach inwentarskich. Czujniki noszone przez zwierzęta mogą monitorować ich aktywność fizyczną, temperaturę ciała, częstość oddechów oraz wzorce zachowania, co pozwala na wczesne wykrywanie chorób i problemów zdrowotnych.
Systemy te wykorzystują algorytmy analizy danych do identyfikowania odchyleń od normalnych wzorców, które mogą sygnalizować początek choroby, zanim pojawią się widoczne objawy kliniczne. Wczesna interwencja weterynyjna nie tylko poprawia dobrostan zwierząt, ale również zapobiega rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych w stadzie, co mogłoby prowadzić do znaczących strat ekonomicznych i zagrożenia dla bezpieczeństwa żywności. Ponadto precyzyjne systemy żywienia zwierząt oparte na analizie ich indywidualnych potrzeb żywieniowych pozwalają na optymalne wykorzystanie pasz, zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych związanych z hodowlą oraz poprawę jakości produktów zwierzęcych.
Blockchain i śledzowalność w łańcuchu dostaw żywności
Technologia blockchain, znana głównie z zastosowań w kryptowalutach, znajduje coraz szersze zastosowanie w sektorze żywnościowym jako narzędzie zwiększające przejrzystość i śledzowalność produktów w całym łańcuchu dostaw. Blockchain tworzy niezmienną, rozproszoną bazę danych zawierającą informacje o każdym etapie podróży produktu od gospodarstwa rolnego do konsumenta, co umożliwia weryfikację autentyczności produktów oraz szybkie identyfikowanie źródła problemu w przypadku wykrycia zanieczyszczenia lub innego zagrożenia dla bezpieczeństwa żywności.
W tradycyjnych systemach śledzenia żywności, identyfikacja źródła skażenia może trwać tygodnie, co prowadzi do konieczności wycofania z rynku ogromnych ilości produktów i generuje znaczące straty ekonomiczne. Systemy oparte na blockchain mogą skrócić ten czas do kilku minut lub godzin, co pozwala na precyzyjne wycofanie tylko rzeczywiście zagrożonych partii produktów. Kilka dużych sieci handlowych i producentów żywności na świecie już wdraża pilotażowe programy wykorzystujące blockchain do śledzenia pochodzenia produktów takich jak mięso, owoce czy produkty mleczne, co zwiększa zaufanie konsumentów i poprawia bezpieczeństwo żywności.
Dostęp do wiedzy i wsparcia agronomicznego przez platformy cyfrowe
Jednym z często pomijanych, ale niezwykle istotnych aspektów cyfryzacji rolnictwa jest demokratyzacja dostępu do wiedzy agronomicznej i wsparcia eksperckiego. Platformy cyfrowe, aplikacje mobilne oraz systemy doradztwa online umożliwiają rolnikom, szczególnie drobnym producentom w krajach rozwijających się, dostęp do aktualnych informacji o najlepszych praktykach uprawowych, prognozach pogody, cenach rynkowych produktów rolnych oraz zaleceń dotyczących zwalczania chorób i szkodników. Takie rozwiązania przełamują bariery geograficzne i ekonomiczne, które tradycyjnie ograniczały dostęp do profesjonalnego doradztwa rolniczego.
Aplikacje wykorzystujące sztuczną inteligencję i rozpoznawanie obrazu pozwalają rolnikom na diagnostykę chorób roślin przez proste zrobienie zdjęcia porażonego liścia smartfonem. Algorytmy analizują obraz i identyfikują problem, a następnie sugerują odpowiednie metody leczenia. Takie narzędzia są szczególnie cenne w regionach, gdzie dostęp do wykwalifikowanych agronomów jest ograniczony. Platformy łączące rolników w społeczności online umożliwiają wymianę doświadczeń i wzajemne wsparcie, co przyczynia się do szybszego rozpowszechniania innowacji i dobrych praktyk rolniczych.
Zwiększenie efektywności wykorzystania zasobów wodnych
Woda jest jednym z najbardziej krytycznych zasobów dla produkcji żywności, a jej niedobory stają się coraz poważniejszym problemem w wielu regionach świata. Rolnictwo zużywa znaczną większość globalnych zasobów słodkiej wody, a jednocześnie znaczna część tej wody jest marnowana przez nieefektywne systemy nawadniania. Cyfryzacja oferuje rozwiązania, które mogą dramatycznie poprawić efektywność wykorzystania wody w rolnictwie, co jest kluczowe dla zapewnienia długoterminowego bezpieczeństwa żywności w obliczu rosnącego deficytu wodnego.
Systemy inteligentnego nawadniania wykorzystujące czujniki wilgotności gleby, dane meteorologiczne oraz informacje o potrzebach wodnych konkretnych upraw mogą automatycznie regulować ilość dostarczanej wody, zapewniając roślinom optymalne warunki przy minimalnym zużyciu zasobów. Badania pokazują, że takie systemy mogą zmniejszyć zużycie wody o trzydzieści do pięćdziesiąt procent w porównaniu z tradycyjnymi metodami nawadniania. Technologie takie jak nawadnianie kropelkowe połączone z czujnikami i systemami automatycznego sterowania pozwalają dostarczać wodę precyzyjnie do strefy korzeniowej roślin, minimalizując straty przez parowanie i spływ powierzchniowy.
Znaczenie danych satelitarnych w monitorowaniu globalnej produkcji żywności
Obrazy satelitarne stanowią niezwykle cenne źródło informacji o stanie upraw, powierzchni zasiewów oraz prognozowanych plonach w skali regionalnej, krajowej i globalnej. Satelity wyposażone w czujniki multispektralne i radarowe mogą monitorować zdrowie roślin, wilgotność gleby, postęp wegetacji oraz występowanie zagrożeń takich jak susze czy powodzie na ogromnych obszarach, dostarczając danych, które byłyby niemożliwe do zebrania metodami naziemnymi. Te informacje są wykorzystywane przez organizacje międzynarodowe, rządy oraz przedsiębiorstwa do tworzenia prognoz globalnej produkcji żywności, co pozwala na wczesne identyfikowanie potencjalnych niedoborów i podejmowanie działań zapobiegawczych.
Programy takie jak Copernicus prowadzony przez Unię Europejską czy inicjatywy NASA dostarczają bezpłatnego dostępu do danych satelitarnych, które mogą być wykorzystywane przez rolników, badaczy oraz decydentów politycznych. Analiza tych danych za pomocą algorytmów sztucznej inteligencji umożliwia tworzenie szczegółowych map użytkowania gruntów rolnych, przewidywanie plonów z wyprzedzeniem kilku miesięcy przed zbiorami oraz monitorowanie przestrzegania przepisów dotyczących ochrony środowiska w rolnictwie. W kontekście bezpieczeństwa żywności, zdolność do globalnego monitorowania produkcji rolnej w czasie rzeczywistym jest niezwykle cenna dla zapobiegania kryzysom żywnościowym i koordynowania międzynarodowej pomocy dla regionów zagrożonych głodem.
Robotyzacja i automatyzacja prac polowych
Postęp w dziedzinie robotyki i automatyzacji otwiera nowe możliwości dla zwiększenia efektywności i precyzji operacji rolniczych. Autonomiczne ciągniki i maszyny rolnicze wyposażone w systemy GPS i czujniki mogą wykonywać prace takie jak orka, siew, opryski czy zbiory z minimalną interwencją człowieka, pracując całodobowo i z większą precyzją niż tradycyjnie obsługiwane maszyny. Roboty do odchwaszczania mechanicznego wykorzystujące wizję komputerową potrafią rozpoznawać i usuwać chwasty bez potrzeby stosowania herbicydów, co redukuje zależność rolnictwa od chemicznych środków ochrony roślin i poprawia zrównoważoność produkcji.
Roboty zbierające owoce i warzywa, wyposażone w zaawansowane systemy wizji i manipulatory, mogą identyfikować dojrzałe owoce i zbierać je z wielką ostrożnością, minimalizując uszkodzenia i straty. Choć technologie te są jeszcze stosunkowo drogie i znajdują się w fazie rozwoju, ich potencjał do zwiększenia wydajności pracy i zmniejszenia zapotrzebowania na pracowników sezonowych jest ogromny. W kontekście starzenia się populacji rolników w wielu krajach rozwiniętych oraz niedoboru siły roboczej w sektorze rolnym, automatyzacja może być kluczem do utrzymania odpowiedniego poziomu produkcji żywności w przyszłości.
Integracja systemów prognozowania rynkowego z produkcją
Cyfryzacja umożliwia lepszą integrację produkcji rolnej z rynkami żywności poprzez platformy handlowe oraz systemy prognozowania popytu i cen. Rolnicy mogą korzystać z platform cyfrowych do bezpośredniej sprzedaży swoich produktów konsumentom lub przetwórcom, omijając pośredników i uzyskując lepsze ceny za swoje produkty. Aplikacje mobilne dostarczają informacji o aktualnych cenach rynkowych różnych produktów rolnych w czasie rzeczywistym, co pozwala producentom podejmować lepsze decyzje dotyczące tego, co i kiedy sprzedać.
Systemy analityczne wykorzystujące dane o trendach konsumenckich, prognozach pogody oraz globalnej produkcji mogą przewidywać przyszłe ceny produktów rolnych, co pomaga rolnikom w planowaniu produkcji i zarządzaniu ryzykiem cenowym. Dostęp do takich informacji jest szczególnie cenny dla drobnych producentów w krajach rozwijających się, którzy tradycyjnie są najbardziej narażeni na wyzysk przez pośredników i wahania cen. Lepsze połączenie producentów z rynkami przekłada się na większą stabilność dochodów gospodarstw rolnych i zachęca do inwestycji w poprawę efektywności produkcji, co ostatecznie przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa żywności.
Wyzwania i bariery we wdrażaniu technologii cyfrowych w rolnictwie
Pomimo ogromnego potencjału cyfryzacji w zakresie wspierania bezpieczeństwa żywności, istnieją znaczące wyzwania i bariery, które spowalniają jej przyjęcie, szczególnie w krajach rozwijających się i wśród drobnych producentów. Wysokie koszty początkowe zakupu sprzętu i oprogramowania stanowią poważną przeszkodę dla wielu gospodarstw rolnych, które działają z ograniczonymi budżetami. Brak odpowiedniej infrastruktury, szczególnie dostępu do szybkiego internetu na obszarach wiejskich, utrudnia lub uniemożliwia korzystanie z wielu rozwiązań cyfrowych wymagających stałego połączenia sieciowego.
Niewystarczające umiejętności cyfrowe rolników oraz brak szkoleń dotyczących obsługi nowych technologii stanowią kolejną istotną barierę. Wiele osób pracujących w rolnictwie, szczególnie starszego pokolenia, może czuć się przytłoczonych przez złożoność nowoczesnych systemów cyfrowych i preferować tradycyjne metody pracy, które znają i którym ufają. Obawy dotyczące prywatności danych oraz bezpieczeństwa cybernetycznego również mogą zniechęcać do adopcji technologii cyfrowych, szczególnie gdy rolnicy nie są pewni, kto będzie miał dostęp do informacji o ich działalności i jak te dane będą wykorzystywane.
Polityki publiczne wspierające transformację cyfrową rolnictwa
Dla realizacji pełnego potencjału cyfryzacji w zakresie wspierania bezpieczeństwa żywności, konieczne jest aktywne wsparcie ze strony rządów i organizacji międzynarodowych poprzez odpowiednie polityki publiczne i programy inwestycyjne. Inwestycje w infrastrukturę szerokopasmowego internetu na obszarach wiejskich są fundamentalne dla umożliwienia korzystania z technologii cyfrowych przez wszystkich producentów rolnych, niezależnie od ich lokalizacji. Programy subsydiów i preferencyjnych kredytów mogą pomóc w zmniejszeniu barier finansowych dla adopcji nowych technologii przez drobne i średnie gospodarstwa.
Kluczową rolę odgrywają również programy edukacyjne i doradcze, które pomagają rolnikom w rozwijaniu kompetencji cyfrowych i pokazują praktyczne korzyści płynące z wykorzystania nowych technologii. Stworzenie odpowiednich ram regulacyjnych dotyczących bezpieczeństwa danych, prywatności oraz standardów interoperacyjności różnych systemów cyfrowych jest niezbędne dla budowania zaufania i zapewnienia, że korzyści z cyfryzacji będą sprawiedliwie rozdzielone. Współpraca międzynarodowa w zakresie wymiany najlepszych praktyk, transferu technologii oraz wspólnych badań może przyspieszyć proces transformacji cyfrowej rolnictwa na skalę globalną.
Perspektywy przyszłości i ewolucja technologii rolniczych
Patrząc w przyszłość, można spodziewać się dalszego przyspieszenia tempa cyfryzacji rolnictwa i pojawienia się jeszcze bardziej zaawansowanych technologii, które będą dalej zwiększać efektywność produkcji żywności i wzmacniać bezpieczeństwo żywnościowe. Rozwój sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego doprowadzi do powstania systemów, które będą mogły autonomicznie podejmować coraz bardziej złożone decyzje agronomiczne, uwzględniając nie tylko warunki w danym gospodarstwie, ale także szerszy kontekst rynkowy, klimatyczny i środowiskowy. Postępy w biotechnologii połączone z technikami cyfrowej selekcji roślin przyspieszą rozwój odmian lepiej przystosowanych do zmieniających się warunków klimatycznych, odpornych na choroby i bardziej wydajnych.
Technologie takie jak farming pionowy i systemy hydroponiczne kontrolowane cyfrowo mogą umożliwić produkcję żywności w miejscach dotychczas nienadających się do uprawy, w tym w miastach i obszarach o ekstremalnych warunkach klimatycznych, co zwiększy lokalną dostępność świeżej żywności. Integracja różnych systemów cyfrowych w ramach koncepcji Internetu Rzeczy w rolnictwie stworzy kompleksowe ekosystemy, w których maszyny, rośliny, zwierzęta i infrastruktura będą komunikować się ze sobą w czasie rzeczywistym, optymalizując całościowe działanie gospodarstwa rolnego. Te wszystkie postępy będą kluczowe dla sprostania wyzwaniu wyżywienia dziesięciu miliardów ludzi w sposób zrównoważony i zapewniający wysoką jakość oraz bezpieczeństwo żywności.